ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പ്

       ഞാൻ എൻറെ ശത്രുവിനെ കണ്ടെത്തി; അവനായിരുന്നു ഞാനറിയാതെയെന്നെ തോൽവികളിൽ നിന്നും തോൽവികളിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുമാറാക്കിയതു. തോറ്റവൻറെ  ദുഃഖം അവനും അതനുഭവിച്ചവനും മാത്രമേ അറിയൂ. അതല്ലാതെ തോൽവിയുടെ കയ്പ്പിനെക്കുറിച്ചു  വാചാലരാകുന്നവർ കളവിന്റെ അപ്പോസ്തലന്മാർ മാത്രം.
       ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികൾ, ദു:സ്വപ്നങ്ങൾ, വിഷാദ രോഗത്തിന്റെ ശാപം നിറഞ്ഞ നാളുകൾ.............
       നീ കാരണം എനിക്ക് നഷ്ടമായത്, കുടുംബത്തിനും സമൂഹത്തിനും രാജ്യത്തിനും  മുതൽകൂട്ടാകാമായിരുന്ന ദിവസങ്ങളും ആഴ്ചകളും, എന്തിനു വർഷങ്ങൾ തന്നെയും. 'ഭയം' അവനാണെന്റെ ശത്രു, കുറച്ചുകൂടി വ്യക്തമായി പറഞ്ഞാൽ, എന്തിലും ഏതിലും എന്നെ ഭീതിപ്പെടുത്തി ഷണ്ഡൻ ആക്കിത്തീർക്കുന്ന അകാരണമായ ഭയം. രക്ഷപ്പെടാൻ ഇനി നിനക്ക് വഴികൾ  ഇല്ല, നിന്നെ ഞാൻ കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞു. നിനക്ക് മുൻപിൽ ഇനിയുള്ളത് രണ്ടേ രണ്ടു വഴികൾ; നീ എനിക്ക് അവസാനമായി നീട്ടിയത് തന്നെ. രണ്ടായാലും മരണം ഉറപ്പ്. സ്വയം ജീവനൊടുക്കുക അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ കൈകൊണ്ടു കൊല്ലപ്പെടുക. ഇനിയും; നാണംകെട്ട ഭീരുവായി, നട്ടെല്ലില്ലാത്ത മറ്റേതോ ജീവി കണക്കെ ജീവിക്കാൻ ഞാൻ ഒരുക്കമല്ല. എന്നെ ഒരു കുലപാതകൻ ആക്കുന്നതിനു മുൻപേ നീ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു കൊള്ളുക. ഇവിടെ എന്റെ ഭീഷണിക്ക് താഴെ, നിൻറെ ആത്മഹത്യാകുറിപ്പിനായി സ്ഥലം ഒഴിച്ചിടുന്നു , എൻറെ  ഭിക്ഷ.........

തെറ്റ് + ധാരണ = ?

അൻപതിൽ അമ്പതു നേടിയപ്പോൾ 

ഒന്നാംക്ലാസ്സിലെ ടീച്ചർ പറഞ്ഞു 'മിടുക്കൻ'

വലിയ വട്ടത്തിനുള്ളിലെ അൻപതിൽ അൻപതിനെ 

നോക്കി ഞാനും നിർവൃതി കൊണ്ടു.

പിന്നീട് പത്തുവരെയും അദ്ധ്യാപകർ 

ആവർത്തിച്ചു 'നീയൊരു മിടുക്കൻ തന്നെ'

ആർട്സിലും സ്പോർട്സിലും സകലത്തിലും 

തല കാണിച്ചപ്പോൾ കൂട്ടുകാരും പറഞ്ഞു,

'നീയാള് സംഭവാട്ടോ, മുടുക്കൻ'

അങ്ങനെ ഞാനും കരുതി 

ഞാനാളു തീരെയങ്ങ് മോശല്ല!

പത്തു കഴിഞ്ഞു പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ 

ഞാൻ ദുഖത്തോടെ ഓർത്തു ,

എന്തേ നിങ്ങളാരും പറഞ്ഞീലാ ?

ഈ 'ഠ' വട്ടത്തിനു പുറത്ത് 

വിശാലമായൊരു ലോകമുണ്ടെന്നു...

നിങ്ങളെന്നെ തവളയാക്കി,

പൊട്ടക്കിണറ്റിലെ പൊട്ടത്തവള;

പുറത്തു ഞാൻ ആരുമല്ലായിരുന്നു.

പച്ചില

പച്ചില 

ചിരി വന്നിട്ട് പാടില്ല,

ഈ പഴുത്തിലയുടെ ഒരു കാര്യം!

ഇതാ പഴുത്തില നിന്ന് വിയർക്കുന്നു,

മുക്കുന്നു മൂളുന്നു ഞരങ്ങുന്നു;

ഇപ്പോഴിതാ കരയാനും തുടങ്ങുന്നു.

കണ്ടിരിക്കാൻ ബഹുരസം തന്നെ.

എന്താ ഈ പഴുത്തില ഇങ്ങനെ?!

ആലോചിച്ചിട്ടൊരു അറ്റവുമില്ല ,

ഞാൻ പഴുക്കട്ടെ കാണിച്ചു തരാം.....

Compromise?.....

Why should I compromise?

I compromised with almost everything.

When I was a child-

I thought, I will grow up

And will make my own decisions;

But compromises increase along with me!

When the time came,

To decide about my higher studies

I compromised with my parents,

Influenced by the environment and situation.

The moment I realized I am in love,

A dam of compromises collapsed and ruined my love by the high flow.

I went for my first interview,

I compromised my policies, principles

And even values to get a job.

Now, they asked me to compromise

My life to meet their target!

Why should I???

I may not have money, fame and prestige

But I have one and only life,

To live or to fail;

May I have the privilege to live that life,

In my own way?

അയ്യേ !?!
ചങ്ങാതി ചതിച്ചിരിക്കുന്നു. കുറെ കാലത്തിനൊടുവിൽ അവിചാരിതമായി കണ്ണാടി നോക്കിയപ്പോൾ അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയി "അയ്യേ"! 
എൻറെ പ്രാന്ത് മാറിയത് അല്ലെങ്കിൽ മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നത് ചതിയാൻ പറഞ്ഞതെ ഇല്ല. ഇനി കാണുമ്പോൾ ഞാൻ അവനോടു മിണ്ടില്ല; നോക്കുക പോലും ഇല്ല, ഉറപ്പു. എന്നെ ഞാനാക്കിയ എൻറെ  പ്രാന്താണ് എന്നെ വിട്ടു പോയിരിക്കുന്നത്. എനിക്കെങ്ങനെയിത് സഹിക്കാനും, അവനോടു പൊറുക്കാനും പറ്റും? ഞാൻ ഞാനല്ലാതായി.......എല്ലാവരെയും പോലെ മറ്റൊരു യന്ത്രം ചങ്ങാതിയെ കണ്ടപ്പോൾ നിയന്ത്രിക്കാനയില്ല, ഞാനവനോട് തട്ടിക്കയറി. കൂസലില്ലാതെ, പ്രത്യേകിച്ച് ഭാവഭേദമൊന്നും ഇല്ലാതെ അവൻ പറഞ്ഞു "ഇന്നിനു ആവശ്യം ഒരു യന്ത്രത്തെയാണ്, മനുഷ്യനെ അല്ല". നടന്നകലുന്ന അവനെ ഞാൻ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി, അവൻറെ പുറത്തു പുതുതായി ഒരു winding key മുളച്ചിരിക്കുന്നു. എൻറെ കൈ അറിയാതെന്റെ മുതുകിലേക്കു നീണ്ടു.....

രുചി 

തിരസ്കരണത്തിൻറെ  രുചിയെന്തെന്നു ആരോ എന്നോട് ചോദിച്ചതായി ഞാൻ അറിയുന്നു. ലോകം മുഴുവൻ തമസ്കരിച്ച രുചിയുടെ രസമുകുളങ്ങൾ നഷ്‌ടമായ  ആരോ ആവണം. ആ ചോദ്യം എന്നോട് തന്നെ  ചോദിച്ചു, ഒന്നും രണ്ടും തവണയല്ല പലതവണ. പല രുചികളെയും  മുന്നിൽ നിരത്തി match ചെയ്തു നോക്കി, "Not Matching"  എന്ന result മിന്നിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. കയ്പല്ല, പുളിയല്ല, ചവർപ്പുമല്ല. മധുരമല്ലെന്നു  മുൻപേ തന്നെ തീരുമാനിച്ചുറച്ചിരുന്നു. Matching Process ഉത്തരം കാണാതെ നീണ്ടുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഉത്തരം തേടി തളർന്നപ്പോൾ ആ ശബ്ദം വീണ്ടുമുണ്ടായി "രുചിയില്ലായ്മയാണ് തിരസ്കരണത്തിൻറെ രുചിയെന്നു നീ ഇനിയും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലെ മൂഢാ". ആ ശബ്ദമങ്ങനെ അലിഞ്ഞില്ലതാകും വരെ, കർണ്ണപുടത്തിന്റെ കമ്പനം നിലയ്ക്കും വരെ, എന്നിട്ടും മനസ്സിലാകാത്തവന്റെ നിസ്സങ്ഗതയോടെ തരിച്ചു നിന്നു. അപ്പോഴും, ജനസഹസ്രങ്ങൾ എന്നെ കാണാതെ, മിണ്ടാതെ, തിരിച്ചറിയാതെ കടന്നു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. 

വയ്യ!!!

രോഗി:

എനിക്ക് വയ്യ; ഒന്നിനും വയ്യ,

കസേരയില്‍ ഇരുന്നാല്‍ എണീക്കാന്‍ വയ്യ,

എണീറ്റാല്‍ നടക്കാന്‍ വയ്യ,

അങ്ങനങ്ങനെ തീരെ വയ്യ ഡോക്ടര്‍......

ഡോക്ടര്‍: 

സത്യമായിട്ടും മരുന്ന് നല്‍കണം എന്നുണ്ടെനിക്ക്,

പക്ഷെ; stethu എടുത്തു നിന്‍റെ നെഞ്ചോടു ചേര്‍ക്കാന്‍ വയ്യ,

പെന്‍ എടുക്കാന്‍ വയ്യ,

പെന്‍ എടുത്താല്‍ തന്നെ അതെടുത്തു എഴുതാന്‍ വയ്യ,

വയ്യ തീരെ വയ്യ നിന്നെ ചികിത്സിക്കാനെ  വയ്യ.....

രോഗി എഴുന്നേറ്റു- കസേരയില്‍ നിന്ന്,

നടന്നു- നിന്നിടത്തു  നിന്ന്,

അടച്ചു- counter ല്‍ ഡോക്ടറുടെ ഫീസ്‌,

വീണ്ടും നടന്നു- നാല് ചുമരുകള്‍ക്കു വെളിയിലേക്ക്,

പുറത്തു അയാള്‍ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,

പുതിയ ആകാശവും ഭൂമിയും.......